--- vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
The New Republic werd voor het eerst gepubliceerd in 1914.
Het is sinds die tijd een uitgave doorspekt met commentaar op de Amerikaanse politiek.
In mei '98 werkten er 15 schrijvers en redacteurs.
Hun gemiddelde leeftijd was 26 jaar.
Stephen Glass was de jongste onder hen.
Er zijn zoveel opscheppers in de journalistiek.
Zoveel pochers en idioten.
Ze proberen zich geliefd te maken, zijn altijd aan het werk...
altijd willen ze zich beter voordoen dan ze zijn.
Het goede nieuws is,
dat zulke reporters het je gemakkelijker maken je te onderscheiden.
Als je maar een beetje bescheiden bent,
je wegcijfert of bezorgd bent, dan val je op.
Breng je collega dus zijn lunch als hij aan een deadline werkt,
en onthoud verjaardagen.
Het is waar dat het hard werken is in de journalistiek.
Iedereen staat onder druk, iedereen werkt hard om de deadline te halen.
Niemand slaapt veel, maar je mag best een keertje lachen.
Ik bedoel, zelfs Woodward en Bernstein gingen wel eens een hapje eten...
en zij wonnen een Pulitzer.
Sommige journalisten denken dat het de politieke inhoud is...
die een verhaal memorabel maakt.
Maar ik denk dat het de mensen zijn,
hun vreemde gewoonten, hun foutjes,
die hen grappig maken, die hen menselijk maken.
Journalistiek is de kunst van het vastleggen van gedrag.
Je moet weten voor wie je schrijft.
En je moet weten waar je goed in bent.
Ik leg vast wat mensen doen,
ik zoek uit wat mensen drijft, wat hen bang maakt,
en dat schrijf ik op.
Op die manier zijn zij degenen die het verhaal vertellen.
Weet je wat? Dit soort artikelen kan ook prijzen winnen.
'Toegewijd schrijver voor Harpers Magazine...
toegewijd schrijver voor George magazine...
toegewijd schrijver voor Rolling Stone...
en natuurlijk mederedacteur...
van The New Republic in Washington D.C.
Sorry als ik straal, maar ik was zijn journalistieke inspiratie.
Dat klopt.
Slechts zeven jaar geleden, zat hij...
daar.
Sorry. Daar.
En ik deed precies datgene wat jullie doen...
ploeteren op artikelen en daarna vreselijke nachtmerries hebben...
over Mrs Duke en haar beruchte rode pen.
En kijk eens wat er gebeurt als er perfectie van je wordt geëist?
Nu zit hij bij The New Republic.
En nu zit ik bij The New Republic.
In mei, hebben de redacteurs van The New Republic...
...met de Washington Post, The New Republic en de Boston Globe.
Maar deze week werd het wetsvoorstel afgewezen in The New Republic.
Je bent erg behulpzaam. Ik wilde alleen maar een bevestiging...
Dus ik zei: 'Network news, network news.
Dat is die show die elke avond uitgezonden wordt...
tussen die 'Fixodent' reclames, toch?' Toen zweeg hij wel.
Hoi, Steve.
Dag, jongens.
Gloria, die ketting staat je prachtig. - Dank je.
Ik heb nieuwe koopwaar. Voor je vriendin.
Zodra dit stuk klaar is. - Vlot het een beetje?
Nee, helemaal niet.
Het is de fundamentele aard van het magazine, Lew.
Mallory, krijg ik wat kopieën? - Tuurlijk.
Als mensen foto's willen, dan kopen ze Newsweek maar.
Dat doen ze ook. En Time,
en US News en World Report. En onze verliezen zijn om te lachen.
Laat me raden. Hij hijgt weer in je nek voor een ander design.
Ja, voorpagina en grafiek. - En foto's.
Laat me je eraan herinneren...
dat de look van het magazine sinds de jaren '80 niet veranderd is.
Hoe vind je het?
Goed.
Je vindt het niks. - Nee, het is goed. Alleen een beetje ruw.
Het is het slechtste stuk dat ik ooit geschreven heb. Verschrikkelijk.
Als jullie me er niet bij helpen, ga ik het zelfs niet indienen.
Tegen wanneer? - Morgen.
Misschien moet ik mezelf ombrengen.
Ik bedoel, het New York Times Magazine.
Willen jullie me er alsjeblieft bij helpen?
Natuurlijk.
Bedankt.
Telefoon op lijn drie, schat. Iemand van Policy Review.
Sinds wanneer praat jij met Policy Review?
Doe ik niet. Het is waarschijnlijk niets. Zet het maar op mijn voicemail, oké?
Schat?
Caitlin zei me net dat ze cadeaus nodig heeft voor twee feestjes volgende week.
Denk je dat je iets voor haar hebt?
Ik zal mijn kist pakken.
Ik kon het niet weerstaan. - Wil je dit nu doen of...
Ja, zo meteen. Ik moet eerst snel iemand terugbellen.
Ik heb kauwgom voor jullie.
Als ik een feestje zou geven, waar we alleen Monopoly zouden spelen,
zouden jullie dan komen? - Mag ik dan het schoentje zijn?
Natuurlijk.
De advocaten hebben ons gevraagd om de voorpagina over Serbia te veranderen.
Echt? - Ze kunnen ons ervoor aanklagen.
Ik ken iets van laster en eerroof,
het is alleen relevant als de persoon in kwestie niet publiek gekend is.
Dus daar is Serbia, verborgen,
onbekend voor de hele wereld, totdat...
ze verscheen op de cover van The New Republic.
Met een wekelijkse verkoop van tachtigduizend stuks.
81.500. - Ben je er klaar mee, Rob?
Twee dagen. Hooguit. - Ja, twee heel lange dagen.
Het is praktisch klaar... voor het grootste gedeelte.
Volgende. Amy?
Ik heb net het stuk af over ethanolsubsidies.
Er zijn 16.800 dagbladen in dit land.
Maar slechts één noemt zichzelf het 'aan boord magazine van Air Force One'.
En net dat is zo opwindend aan werken bij The New Republic.
Je krijgt te weinig betaald, maakt overuren,
maar wat je schrijft wordt gelezen door belangrijke mensen.
Presidenten, wetgevers, jullie werk kan zelfs hun beleid beïnvloeden.
Dat is een enorm voorrecht,
en brengt veel verantwoordelijkheid met zich mee.
Sorry. Ze zitten niet te wachten op...
de hele 'journalistieke verantwoordelijkheidsspeech’, nietwaar?
Jullie willen alleen weten hoe jullie je artikels kunnen laten publiceren, hè?
Dat klinkt me bekend in de oren.
We zullen even een typisch artikel overlopen,
zodat jullie kunnen zien welke obstakels je tegen kunt komen.
We zullen er een gebruiken dat ik vorig jaar geschreven heb,
over een stel jonge republikeinen op een bijeenkomst van de conservatieven.
Kijk, journalistiek draait om het navolgen van de waarheid.
En ik zal je nooit aanzetten om iets achterbaks of oneerlijks te doen...
ten behoeve van een verhaal, zoals het aannemen van een valse identiteit.
Ik weet het gewoon niet. Het leek me een goed publiek.
Nee, man. Het conservatisme is verleden tijd.
Verleden tijd? - We zijn verloren.
Inderdaad.
Als je zo'n verhaal schrijft, zijn je aantekeningen cruciaal.
Schrijf alles wat je hoort en ziet goed op.
Elk citaat, elk detail...
alles, tot op het bot.
We zijn net iemand die nodig moet plassen,
terwijl hij verloren loopt in de woestijn, een boom zoekend.
Dat klopt helemaal.
Jullie weten wat we nodig hebben?
Zeker.
We willen een echt kalf. Hoe dikker, hoe beter.
Veel acné zou de kers op de taart zijn.
Kom op dan.
Waar werk je aan?
Een stuk van Gabriel García Marquez over de Falkland oorlog.
En jij?
Jonge republikeinen op een CPAC conferentie.
Nogal standaard.
Balzalen, saaie toespraken. Kipgerechten.
Daarom zit iedereen boven in zijn hotelkamer...
misdrijven te plegen.
Ik ben naar een conferentie geweest. De balzaal was leeg.
Alle vertegenwoordigers onder de 25 lagen zich op de grond te bezatten.
Drugs, drank, hoeren...
Het is een zootje.
Klinkt goed. - Dat van jou ook.
Ik moet weer aan het werk. Fijne lunch.
Bedankt.
Wacht even. Ik schets een verkeerd beeld.
Ik leg het uit. Een jaar geleden waren Chuck Lane en ik collega's.
Hij was toen nog geen redacteur.
Michael Kelly deed destijds de redactie.
Sorry, Mrs Duke. Ik weet hoe u over duidelijkheid denkt.
We moeten echt eens wat anders bestellen.
Ik kan dit spul niet iedere dag eten.
Het was Cannon Building. Jij had 'Russell' geschreven.
Ik heb het gecorrigeerd.
Bedankt. - Ik vond het erg goed, Ames.
Maar saai, niet?
Nee, ik vond het echt heel erg goed.
Ja, schat?
Er is iemand voor je op lijn drie. Iemand van Harpers.
Sinds wanneer praat jij met Harpers?
Niet. Het is waarschijnlijk niets. Kun je het naar mijn voicemail sturen?
Oké. - Trouwens, Glo',
die lippenstift is geweldig.
Dank je, schat. - 'Midnight Mist'?
Ik moet daar echt mee ophouden. - Waarmee?
Ik geef mensen alleen maar meer redenen om te denken dat ik homo ben.
De laatste tijd denkt iedereen dat.
Laatst was ik uit eten met die vent van The Post.
Wie? - Ik heb beloofd het aan niemand te vertellen.
Hoe dan ook, achteraf wandelden we wat, hadden het over de medische verzekering...
en voor ik het wist stonden we op de hoek van 18th en 'T'...
en kreeg hij het voor elkaar om zijn tong in mijn mond te krijgen.
Dus ik zeg, 'Wacht even, hoe kon dat nu gebeuren?'.
Ik snap het niet. - Ik ook niet.
Heb je even? - Natuurlijk.
Er is een probleem met het artikel over 'Spring Breakdown'.
Ik kreeg net een brief van David Keene, hij organiseerde de CPAC conferentie.
Hij heeft... - Ben je boos op me?
Hij heeft een paar serieuze beschuldigingen. We moeten hem antwoorden.
Mijn notities liggen thuis.
Ik ben terug binnen 20 minuten. Of duurt dat te lang?
Staat er in je notities iets over de minibars? Dat zou wel helpen.
Ik denk van wel. Nee, ik weet het zeker. Waarom?
Hij beweert dat de Omni Shoreham niet eens minibars heeft.
Dat vermeldde hij specifiek. - Ik heb ze gezien.
Er lagen kleine flesjes drank, verspreid door de kamer.
Oké. Ik zet Aaron en Rob er op...
en laat de feiten opnieuw controleren.
Ik haal mijn notities. - Dank je wel.
Het spijt me, we zullen dit later moeten afmaken.
Dat begrijp ik. Bedankt.
Wat is er aan de hand?
Vertel het gewoon.
Keene had gelijk.
Ik heb het verknald.
Ik heb een grote fout gemaakt.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Als je wilt dat ik ontslag neem, zal ik dat doen.
Ik wil dat je me vertelt wat er is gebeurd.
Er zijn geen minibars in het Omni Shoreham Hotel.
Ik zag al die kleine flesjes, en ik maakte een veronderstelling,
terwijl ik goed weet dat we dat nooit mogen doen.
Het spijt me echt verschrikkelijk.
Die mannen waren aan het drinken uit een gehuurde koelkast.
Een minikoelkast.
Is dat alles? - Ja.
De rest van het stuk is waterdicht? - Natuurlijk.
Ga naar huis, Steve. Je ontslaan zal niet nodig zijn.
Echt? Ben je niet boos? - Natuurlijk niet.
Wil je mijn notities?
Goede nacht.
Dank je, Michael.
Bedankt voor de steun.
Dat is wat redacteurs doen.
Welterusten.
De receptie, alstublieft.
Ik heb wat informatie nodig.
Hebben de suites in jullie hotel minibars?
En kan een gast zoiets huren?
Zoals een minikoelkast of zo?
Dat kan? Oké, hartelijk bedankt.
En ze zegt, 'Ik heb Vernon Jordan niet uitgenodigd die avond,
omdat mijn eregasten meisjes waren van het Smith College.
Een paar van hen waren maagd, en dat wilde ik zo houden.'
Je gaat dat zeker in het artikel schrijven?
Ik weet het niet.
Ik bedoel, George is zo'n voornaam tijdschrift.
Je wilt er toch geen roddels inzetten?
Nee, zeker niet.
Natuurlijk zet ik het erin.
Door jou ga ik er erg slim uit zien.
De Fritos zijn bijna op.
Ik ben zo terug.
Je kunt je hier niet de hele nacht verstoppen, Ames.
Mag ik je wat vragen?
Wat stelt dit voor?
Ik heb het in de diepvries gevonden.
Je zei dat je het haat dat de Cola Light op feestjes...
altijd lauw is, en als je het koud wilt drinken...
moet je er ijs indoen, maar dan wordt het te waterig. Herinner je je dat niet?
Ja, ik herinner het me, maar...
ik heb dat jaren geleden gezegd.
Ik ga naar huis. Bedankt dat ik mocht komen.
Bedankt voor je bezoek.
Bier op alfabetische volgorde, dat is perfect.
Rij voorzichtig. - Wie is dat?
De mederedacteur van George.
Sinds wanneer praat jij met George?
Niet.
Het is waarschijnlijk niks.
Als ze nog lager vallen,
zal je het verschil tussen Time en People niet meer merken.
Je zegt dat alsof er een verschil is tussen Time en People.
Dat bedoel ik. - Bedankt, Steve.
Wat?
Ben je boos op me?
Ik zei het je al, ik reageer niet op die vraag.
Ik ben je kleuterjuf niet.
Ik dacht dat we het hier al genoeg over gehad hebben.
Je kunt geen rechten studeren.
Je wilt geen rechten studeren, weet je nog?
Het is alleen 's nachts. Ik hoef dan niet te stoppen met werken.
Ik ga dit wegleggen, ik ben zo terug.
Nee, ik wil hierover praten.
Ik heb het je gezegd, het zijn mijn ouders.
Ze houden er nooit over op.
Als ik niet ga, zullen ze me niet langer toestaan journalist te blijven.
'Toestaan'? Je bent 24 jaar.
Je weet niet hoe de dingen gaan waar ik ben opgegroeid.
Daar zijn er regels.
Als je zoon geen dokter of advocaat is, dan maak je je te schande.
Jij schrijft voor The New Republic, verdorie.
Is dat niet goed genoeg?
Niet in Highland Park.
Het spijt me, ik... - Stop met je altijd te verontschuldigen.
Ik snuffelde in je post. Jij zou boos moeten zijn op mij.
Dat ben ik niet.
Je gaat dit zeker aan de grote klok hangen?
Ik kan het niet. Het spijt me.
Iedere radiozender praat erover,
Mike Tyson beet Evander Holyfield.
En dat zouden dan nieuwszenders moeten zijn...
dus op dinsdag ben ik enkele van hen gaan bellen...
en uiteindelijk kreeg ik er één aan de lijn.
Een godsdienstige zender in Kentucky.
En ik kon de telefoniste ervan overtuigen...
dat ik een gedragspsycholoog was...
die gespecialiseerd is in 'mens-in-mens bijten.'
Ik zei dat ik uitgebreid onderzoek had verricht...
over mensen die beten onder extreme stress.
En wat zeiden ze?
Ik mocht de ether in. Ik nam drie kwartier telefoontjes aan.
Waar vindt hij toch zulke mensen?
Ik weet het, het is stom.
Ik denk dat ik het er beter uithaal.
Betekent het dat je me ermee helpt?
Waarom? Heb je examens deze week?
Oké, we gaan verder.
Chuck, wat heb je voor ons?
Het zal heel wat inspanning vragen.
Heel veel inspanning.
Ik begin met het artikel over Haiti...
en daarna ga ik...
Laat je door mij niet onderbreken.
Ik ben van plan om een paar dagen naar Port-au-Prince te gaan.
Onze baas, Marty Peretz, is een beetje eng.
En de komma's en de datums? Moeten we die ook omcirkelen?
Werk het nou maar gewoon af, oké?
Wat is dit in godsnaam?
Marty wilde dat we alle komma's in de laatste uitgave omcirkelen,
zodat hij ons erop kon wijzen dat we ze te pas en te onpas gebruiken.
Wat?
Hij zei: 'Komma's horen altijd in paren gebruikt te worden.'
Blijkbaar wemelde het van de kommafouten in de uitgave.
Wemelen? - Dat zei hij.
Ik begrijp het.
Nee, ik ben niet boos, Marty. Ik geneer me voor je.
Deze mensen doen slopend werk voor een schraal loontje.
Ze verdienen een bedankje,
en niet één van je welbekende woede-uitbarstingen.
Oké, ik neem ontslag als je hen nog eens zo behandelt.
Ik meen het. Begrijp je dat?
Oké, bedankt.
'De grote kommadiscussie' is voorbij...
nu kunnen we allemaal weer aan het werk.
Er zijn goede redacteurs, en er zijn slechte redacteurs.
Je zult met beide te maken krijgen.
Ik hoop voor jullie...
dat jullie minstens één keer een uitstekende gaan krijgen.
Een uitstekende redacteur verdedigt zijn schrijvers...
tegen iedereen. Hij gaat voor je door het vuur.
Michael Kelly was zo'n redacteur.
Hij had die moed.
En dat betekende zijn einde.
Chuck, hier Marty Peretz. Heb je even?
Natuurlijk, hoe gaat het met je, Marty?
Ik zit een beetje in een penibele situatie.
Ik dacht dat jij mij zou kunnen helpen.
Zeker. - Het gaat over Mike.
Hij en ik...
Zoals je weet gaat het al een tijdje niet meer zo goed tussen ons.
De aard van het tijdschrift. Ik vind het te vulgair geworden.
Het wijkt af van de traditie die het groot maakte.
En ik ga een verandering doorvoeren.
Ik begrijp het.
Ik wil dat jij zijn plaats inneemt. Ik wil dat jij redacteur wordt.
Redacteur?
Er is natuurlijk nog een addertje. Mike weet hier nog niks van,
en het duurt nog twee of drie dagen voor ik het hem vertel.
Tot dan moet dit tussen ons blijven. Is dat een probleem?
Marty, Mike is een vriend. - Ik waardeer dat, Chuck.
Maar ik kan hem in het belang van de continuïteit niet ontslaan...
tot ik weet wie hem vervangt. Dus moet ik het zo doen.
Ik zal hierover na moeten denken.
Ik moet dit met Caterina bespreken.
Natuurlijk. Luister...
Marty, heb je al bedacht wat voor impact dit zal hebben op de medewerkers?
Ze zullen...
Hij geniet veel waardering.
Ja, door mij tegen te werken.
Het punt is, dat ik die waardering nog niet heb verdiend. Als het lijkt...
Ik ben er morgen. Dan bespreken we dit uitgebreider.
Bel je me in mijn hotel?
Ik waardeer dit echt, Chuck. Jouw discretie.
Welterusten. - Welterusten, Marty.
Ik had zonet Marty aan de telefoon.
Ik ben op staande voet ontslagen.
Ik moet uiterlijk vijf uur vanmiddag het gebouw verlaten.
Chuck Lane is mijn vervanger.
Chuck is geen redacteur.
Hij is met moeite een schrijver.
Ik zal nooit voor hem kunnen werken.
We hadden dit moeten zien aankomen.
De manier waarop hij lacht als Marty een grap vertelt.
Ze zijn nooit grappig, maar Chuck brult het uit. Hij is zo schijnheilig.
En stijf, en humorloos.
En snel op zijn teentjes getrapt. Kijk wat er gebeurt...
als je de feiten in zijn artikel wilt controleren.
Zo van: 'Het spijt me, maar we hebben een verplichting om de feiten juist te hebben.'
Oké, laten we het niet overdrijven.
Dit is nog steeds een geweldig en belangrijk tijdschrift.
En maandag heeft hij het hier voor het zeggen.
Ik moet overgeven.
Laat me hier weggaan, goed?
Ik wilde jullie alleen nog een keer bedanken. Echt.
Ik heb genoten van iedere seconde.
Veel geluk, Mike.
Jij ook, Chuck.
Dus...
Het spijt me van wat er gebeurde toen hij wegging.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Bedankt.
Als je hulp wilt met die dozen, ik ben in mijn kantoor.
Chuck nam het dus over...
en voor het eerst voelde het werken...
weer als werken aan.
Maar ik ben niet eerlijk.
De waarheid is dat ik veertien artikelen schreef terwijl Chuck de redactie deed.
En het laatste artikel was het grootste verhaal dat ik ooit schreef.
Is er iemand geïnteresseerd in hackers?
Ik heb ene Ian Restil ontmoet.
De grootste computerdeskundige ter wereld.
Hij heeft de databases van Jukt Micronics gehackt...
en heeft foto's van naakte vrouwen...
en het salaris van iedere Jukt medewerker op hun website geplaatst met de mededeling:
'De Big Bad Bionic Boy was hier, schatje'.
Geweldig.
De directie van Jukt heeft besloten dat het goedkoper is om hem aan te nemen...
als beveiligingsadviseur dan te proberen hem te stoppen,
dus hebben ze vorige week met hem afgesproken bij het hotel...
waar de National Hackers Conferentie aan de gang was.
De voorzitter van Jukt,
Restil, Restils moeder en Restils woordvoerder waren aanwezig.
Jawel, hackers hebben ook adviseurs.
Oké, ik zat aan tafel met die mensen.
Restil legde ze gewoon al zijn eisen voor.
Ik wil een Miata. - Ik wil een reisje naar Disney World.
Ik wil het eerste X-Men stripboek.
Een levenslang abonnement op Playboy. - En doe ook maar Penthouse.
En zij gaan akkoord met elke eis.
Excuseert u mij, meneer, vergeef me deze onderbreking.
We kunnen meer geld regelen en dan kunt u dat stripboek zelf kopen.
En als je een meer geschikte leeftijd hebt bereikt...
kun je de auto en je pornografische tijdschriften zelf kopen.
Afgesproken.
Na de vergadering...
gaat hij terug naar de conferentieruimte waar zich veel hackers hebben verzameld...
en ze behandelen hem alsof hij een rockster is.
Dan springt Restil op een tafel, en hij zegt:
Ik wil een Miata.
En hij draait zo met zijn heupen. Ik wil een Miata.
Ik wil mijn Playboys. Ik wil een reisje naar Disney World.
Laat mij het geld zien.
Dankzij hem zijn er nu 21 staten...
die nieuwe versies overwegen van een wet,
genaamd de Uniforme Computer Beveiliging Wet,
die onschendbaarheidafspraken strafbaar zou stellen...
tussen hackers en de bedrijven die ze hebben belazerd.
Restils adviseur zegt over een klantenlijst van meer dan 300 personen te beschikken,
van wie er één ooit 1 miljoen dollar werd uitbetaald...
en een monstertruck.
Dat is ongelofelijk.
Het is heel gek, ik weet het.
Ik weet niet eens zeker of ik het af ga maken.
Je had gebeld.
Ja, ik heb gebeld.
Waarom kreeg jij dit niet?
Nou ja, dat...
Weet ik niet.
Wordt dit uitgesproken als 'gejokt' of 'gejukt'?
Uitspreken als 'geef me mijn artikel terug.'
Adam, kan je even een minuutje wachten?
Neem me niet kwalijk.
Het is alleen zo dat...
dit New Republic stuk zo lek is als maar kan.
Ik begon met een controle van 'Jukt Micronics,'
die gezien wordt als het belangrijkste software bedrijf in Californië.
Ik heb op elke zoekmachine gezocht, maar ik heb niets gevonden.
Dus ik heb 411 gebeld, elke gebiedscode in de staat.
Er wordt nergens iets vermeld over het bedrijf 'Jukt Micronics'.
Ik heb het California Tax Franchise Board geprobeerd,
er is nergens een bewijs dat er ooit belasting is betaald...
door een bedrijf genaamd Jukt Micronics.
Ik heb de State Comptrollers Office geprobeerd.
Er is nooit een licentie gebruikt door een bedrijf met die naam.
Toen heb ik alle hackers die ik ken gebeld om te vragen...
of één van hen ooit van de 'Landelijke Bijeenkomst voor Hackers' had gehoord...
of een hacker met de naam 'Big Bad Bionic Boy.'
Niets. Ik heb zelfs Ian Restil geprobeerd.
Er is geen lijst voor de jongen in D.C., Virgina, Maryland.
Er is geen notitie dat hij ooit eerder naar een openbare school is geweest.
Meer? - Graag.
Ene Joe Hiert werd beschreven in een stuk van Glass...
als voormalig basketbalcoach,
maar er staat niemand onder die naam geregistreerd bij de NBA...
en geen van mijn hackers kent hem.
Ik ben zelfs de namen van...
Ik haal alleen maar wat koffie.
Ik ben de namen van al de ambtenaren in het stuk nagegaan...
aan de hand van een lijst met alle ambtenaren...
in de Verenigde Staten. De Glass bronnen komen er niet in voor.
Eén ding in het verhaal klopt wel.
En dat is?
Er schijnt een staat te bestaan in de Union genaamd Nevada.
Alsjeblieft zeg. - Het spijt me, Stephen.
Ik wou zien of je het al gelezen had. Het lag hier.
Wees niet boos op me, oké?
Stephen, je hebt het versnipperd.
Ik probeer je te behoeden voor een pak slaag.
De tekst zit vol slecht gekozen citaten.
Je feiten zijn mager.
De zin over de omzet bij DOT,
die was 4,5% te laag geschat. Ik heb het gecontroleerd.
Natuurlijk.
Rob en Aaron zouden je voor zoiets kunnen vermoorden.
Dit is The New Republic, weet je wel?
Niets laten we hier lopen. Als je het niet af hebt, lever je het ook niet in.
Neem je aantekeningen eens mee, dan kijken we die samen door.
Er is een hoop wat ik goed vond.
Echt? - Echt.
En nu aan het werk. De vloer van de postkamer moet nog worden geschrobd.
Bedankt, Stephen.
'U hebt één nieuw bericht. Eerste bericht.'
Hoi Stephen, hier Adam Penenberg, van Forbes Digital Tool.
Ik heb net je artikel over hackers gelezen.
Ten eerste: gefeliciteerd.
Iedereen hier vond het geweldig.
Maar we willen er nog een stuk over hebben...
een soort van 'Dag Twee' verhaal...
en ik heb wat moeite om Ian Restil te achterhalen.
Heb jij zijn telefoonnummer voor me?
Ik vind het goed dat je dit geprobeerd hebt.
Het is goed om je horizon te verbreden.
Op deze manier schrijf je onder je kunnen.
Ik vraag me af waarom je af wilt wijken van de dingen waar je goed in bent.
Is het je opgevallen hoe vaak Steve de laatste tijd gebeld wordt?
Heb je al die redacteurs gezien bij het correspondentendiner?
Hoe ze om hem heen hingen? - Is het dat wat je wilt, Amy?
Een rookwolk in je reet laten blazen door een stel redacteurs?
Ja, dat wil ik.
Caitlin gaat zijn salaris verdubbelen...
door te freelancen.
Deze mensen willen gewoon geen beleidsstukken meer.
Ze willen kleur, ze willen nuances, humor.
Maar Amy, je schrijft niet grappig.
Het is toch wel een beetje grappig?
Ik ben op zoek naar Steve. - Hij is in zijn kantoor.
Heb je even?
Heb je telefoonnummers van bronnen uit het 'Hackershemel' stuk?
Die liggen thuis. - Kan ik ze krijgen?
Natuurlijk. Heb ik iets verkeerds gedaan? Ben je boos op me?
Nee, ik heb die nummers gewoon nodig.
Ik probeer hier zo rustig mogelijk over te blijven, maar...
weet je nog van die 'Uniforme Computer Beveiliging Wet' uit Glass' stuk?
Waar er kritiek op zou zijn in 21 staten?
Ik ben ze alle 50 nagegaan: die wet bestaat niet.
Prachtig.
En Julie Farthwork van het 'Computerbeveiliging Centrum'?
Die bestaat volgens mij ook niet.
Net als Jim Ghort van het 'Centrum voor Tussenstaatse Online Onderzoeken.'
En ik vind niets...
over de 'Nationale Hackersbijeenkomst' of 'Frank Juliet.'
Weten jullie waarom dit zo geweldig is? Zien jullie de ironie?
The New Republic, het meest elitaire blad op de markt...
het tijdschrift uit de leesmand van het presidentsvliegtuig,
en hun reputatie wordt teniet gedaan door een stel hackers.
Zelfs God had het niet beter kunnen schrijven.
Zo lang ik hier verder aan ploeter,
bestaat er een kans dat mijn naam op de voorkant komt?
Vergeet het maar.
We bevinden ons op onbekend terrein,
een online tijdschrift dat achter een reus aangaat.
Je moet iemand hebben die de klappen voor je opvangt...
indien het uit de hand loopt.
Hoe ontroerend. - Je zit tot over je oren in het werk.
Je ligt achter met het artikel over Kim Polese en vrijdag is de deadline.
Ik doe mijn uiterste best.
Alles waar ik aan werk is zo saai...
en dit is spectaculair.
Nee, Andy.
Je hebt het verhaal niet zelf bedacht. Kambiz heeft het je gegeven.
Als ik niet naar de tandarts was, zou ik nu misschien bekend worden.
Waarom laat je mij ook niet een stuk doen?
Zo bedoelde ik het niet. Sorry.
Ian Restil mailde me net terug.
Het is wat lastig om je rechtstreeks met hem in contact te brengen...
tenminste, tot volgende week. Dit schreef hij:
'Jouw artikel verpestte mijn deal, ik niet je niet spreken.'
Volgens mij bedoelt hij... - 'Ik wil je niet spreken'
'Ik ben met mijn ouders op vakantie, dus laat me met rust.'
Wie gaat er nou begin mei op vakantie met zijn kind?
Dat is een goede vraag.
Als je zijn moeder kende zou je het weten. Ze heeft zo haar grillen.
Dit is zijn e-mail adres, mocht je hem zelf willen schrijven.
Dit zijn al mijn aantekeningen.
Dat is het nummer van de Nationale Hackersgemeenschap.
Niet ophangen als je alleen maar een zwaar geadem hoort.
Dat is volgens mij hun voicemail boodschap.
Vraag me niet waarom.
En dat is het nummer van Jukt Micronics.
De naam van de voorzitter is George Sims.
Ik snap niet waarom Penenberg het niet kon vinden.
Dat is het adres van hun website.
En verder kon ik het nummer van Joe Hiert niet vinden.
Ik heb thuis overal gezocht. Het moet daar ergens liggen.
Die geef ik je morgen, als je dat goed vindt.
Natuurlijk.
Hij is Restils tussenpersoon.
Zal ik je even alleen laten?
Nee, ga zitten. '650', is dat Palo Alto?
Nee, Silicon Valley.
Waarschijnlijk krijg je de voicemail. Dat krijg ik normaal altijd.
'U bent verbonden met de kantoren van Jukt Micronics.
Spreek uw bericht in.'
Met Charles Lane van The New Republic...
in Washington D.C. Ik wil graag met George Sims spreken als dat kan.
Ze hebben ons nummer al.
Ik denk dat jullie ons nummer al hebben. Bedankt.
Sorry, we hebben al zo ontzettend vaak ingesproken.
Dat is Sims’ stem op het antwoordapparaat.
Sims is erg voorzichtig...
hij laat zelfs zijn secretaresse geen uitgaande berichten doen.
Wie is de volgende?
Met Adam.
Hoi, met Chuck Lane. - Hoi Chuck.
Ik heb een telefoonnummer voor je. - Waarvan?
Van George Sims van Jukt Micronics. Heb je een pen?
Natuurlijk.
Dank je.
Het is het telefoonnummer van Jukt Micronics.
'U bent verbonden met de kantoren van Jukt Micronics.
Spreek uw boodschap in.'
Wil je wat voor me doen?
Bel dit nummer tegelijk met mij.
Klaar?
Nu.
'U bent verbonden met de kantoren van Jukt Micronics.
Spreek uw boodschap in.' - Wat krijg jij?
De voicemail. - Ik een bezettoon. Leg in.
Probeer het nog eens.
Bezettoon.
'U bent verbonden met het kantoor van... - Ik krijg de voicemail. Leg in.
Een groot softwarebedrijf met één telefoonlijn?
Hoe gaat het?
Goed.
Hij heeft koorts.
Kom hier, maatje.
Zal ik hem in bad doen? - Dat zou geweldig zijn.
Hoe gaat het?
Hallo, met George Sims. Kan ik Charles Lane even spreken?
Momentje, alstublieft.
Schat, George Sims voor je.
Ik neem hem wel.
Kom maar, lieverd.
Met George Sims, van Jukt Micronics.
Spreek ik met Charles Lane?
Mr Sims, bedankt dat u me terug belt.
Ik heb nu even geen tijd. We hebben hier een bedrijfsfeest.
Als u belt voor commentaar op uw verhaal,
dat heb ik niet,
behalve dat ik hoop dat dit nooit gepubliceerd wordt.
Deze zaken waren niet officieel...
en jouw reporter, die Glass, weet dat.
Ik bel om informatie te bevestigen. - Ik bevestig niets.
Het punt is, ik wil gewoon dat jullie oprotten.
Het spijt me.
Ik wou je niet laten schrikken. Ik dacht dat je wel een kop koffie zou lusten.
Wat doe je hier? - Overwerken.
Ik werk aan mijn artikel, zodat het niet weer versnipperd wordt.
Bedankt. - Graag gedaan.
Ik wil dit al een tijdje vragen. Hoe gaat het met je studies?
Goed hoor. Alleen wat bedolven onder het werk.
Er onder bedolven. Juist.
In dat geval zal ik je niet langer lastig vallen.
Heb je nog iets nodig? - Nee. Goedenacht, David.
Goedenacht. Bedankt, Steve.
Ik pak 'm wel.
Chuck? Met Steve.
Sorry dat ik zo laat bel.
Ik vroeg me net af...
heeft George Sims je gebeld?
Ja. - Ik zat hier...
en ik realiseerde me dat ik hem je privé-nummer had gegeven...
zonder het je eerst te vragen. Ik wilde mij daarvoor verontschuldigen.
Het is al goed. - Nogal een klootzak, vind je niet?
Dat kon ik niet echt beoordelen omdat hij zo snel ophing.
Ben je thuis, Steve? - Nee. Waarom?
Ik heb een boodschap op je antwoordapparaat achtergelaten.
Die jongens van Forbes willen weer met ons praten.
Er is een telefonische vergadering om 9 uur 's ochtends.
Natuurlijk. Klinkt als een feestje.
Welterusten, Chuck. - Tot morgenochtend.
Dat is vreemd.
Goedemorgen.
Wil je lachen? - Natuurlijk.
De website van Jukt Micronics. - Perfect.
Daar denk je anders over wanneer je ziet wat er op staat.
Ik heb het idee dat Mr Sims ons stuk niet erg op prijs stelde.
En dit lag op mijn koelkast.
Ian Restils tussenpersoon, Joe Hiert.
Ik wil even pauzeren.
Je kunt de wereld van de journalistiek niet betreden zonder te weten...
hoe een stuk wordt geredigeerd bij een bedrijf als de 'TNR'.
Dit is een systeem wat Michael Kelly heeft meegenomen van The New Yorker.
Een driedaagse marteltest.
Als je artikel goed is, zal het systeem het alleen maar beter maken.
Als je artikel rammelt, heb je een lange week voor de boeg.
Een stuk komt binnen en gaat naar een eerste redacteur.
Die kijkt het na op de computer,
waarna de schrijver wordt ingeschakeld om verbeteringen aan te brengen.
Dan gaat het stuk naar een tweede redacteur, waarna de schrijver het weer verbetert.
Dan gaat het door een feitencontrole, waar elk feit in het stuk...
elke datum, elke titel,
elke plek of bewering wordt gecontroleerd en bevestigd.
Dan gaat het stuk naar een bureauredacteur, waar het weer uitgeplozen wordt.
Dan gaat het naar advocaten, die hun eigen bewijsverplichting er op toepassen.
Marty kijkt het ook na. Hij trekt zich elke vorm van commentaar aan...
die het tijdschrift krijgt.
Dan neemt Productie over en verdeelt het over kolommen en lettertypes.
Dan gaat het terug op papier, terug naar de schrijver,
terug naar de bureauredacteur, terug naar de eerste redacteur,
en de tweede redacteur, terug naar de feitencontroleur, terug naar de schrijver...
en weer terug naar Productie.
Gedurende het proces lezen en herlezen die advocaten...
op zoek naar iets ongegronds.
Als ze tevreden zijn, worden de pagina's herdrukt en wordt het proces herhaald.
Iedere redacteur en feitencontroleur gaat er nog één keer doorheen.
De meeste van jullie zullen ergens als stagiair beginnen.
En stagiairs moeten veel feitencontroles doen, dus let goed op.
Er zit een fout in het feitencontrole systeem.
Een grote fout.
De meeste feiten kunnen gecontroleerd worden aan de hand van bronmateriaal.
Als een artikel bijvoorbeeld over ethanolsubsidies gaat,
zou je kunnen checken op tegenstellingen met het Congressioneel Record,
handelspublicaties, LexisNexis...
en bronmateriaal van C-SPAN.
Maar bij andere artikelen,
is het enige beschikbare bronmateriaal...
de aantekeningen die geleverd zijn door de verslaggever zelf.
Dit lijkt niet echt op een businesskaart volgens mij.
Ja, dat weet ik. Zo'n soort clown is deze gozer.
Hij wil niet eens geld uitgeven aan echte kaartjes.
Negen uur, mijn kantoor, oké? - Ja.
Goedemorgen.
Een paar andere mensen die we niet kunnen traceren...
Julie Farthwork, Frank Juliet...
en Ian Restils tussenpersoon, Joe Hiert.
We hebben de nummers gebeld die je ons gaf, alle drie voicemails.
En de e-mails zijn terug gestuurd 'Geen adres' of 'Account gesloten'.
Echt? Want ik heb ze gigantisch vaak gemaild.
Hiert is altijd online.
Heb je al deze mensen persoonlijk gesproken aan de telefoon?
Nee, ik liet altijd een bericht achter...
en sprak ze als ze me terugbelden.
En de referenties in het artikel over rechtbankmedewerkers in Nevada.
Heb je alleen met Jim Ghort gesproken?
Ja. - Heb je zijn telefoonnummer?
Ja, absoluut. - Trouwens, waar baseerde je je op...
om te schrijven dat Jukt een groot softwarebedrijf is?
Dat schreef ik niet, dat is erbij gezet tijdens de eindcontrole.
Was je op de hackersconferentie waar je de Jukt directeurs ontmoet hebt?
Dat deel van het artikel is misleidend.
Ik ben nooit bij Restil thuis geweest.
Je was niet bij Restil thuis, samen met de Jukt directie?
Nee, het was niet de bedoeling te impliceren dat dat zo was.
Sorry daarvoor. Is de fax goed doorgekomen?
Ja.
Ik denk dat de URL vervormd is, we vinden de site niet.
Kun je het even voor me voorlezen? - Zeker.
Je gaf ons 'members.aol.juktn.html'.
Wacht. Was dat een 'M'? - Wat zeg je?
Na Jukt, was dat een 'M', zoals in 'Micronics'?
Nee, het was een 'N', zoals in 'Niet werkend'.
Probeer 'M'. - Oké.
Sorry hiervoor, ik had haast.
Natuurlijk.
Maar ik vraag me af, Stephen.
Waarom zou een groot software- bedrijf zijn website neerzetten...
waar alleen AOL-leden erbij kunnen en niet op het wereldwijde net?
Ik zou het niet weten.
Ik heb zelf geen website, dus ik weet er niet zo veel over.
Ik zou verwachten dat jullie het beter zou weten dan ik.
Het lijkt erop...
dat we de Jukt website gevonden hebben.
Ik moet zeggen, Stephen...
dit ziet er erg verdacht uit.
Hoezo?
Eerlijk gezegd, lijkt het niet op een echte website.
Het lijkt erop dat het is gemaakt om iemand voor de gek te houden.
Ik weet zelf niet veel van computers. Zou iemand dat kunnen doen?
Natuurlijk. - Heel gemakkelijk.
Zo makkelijk zelfs, je houdt het niet voor mogelijk.
Wil je nog steeds dat nummer van Jim Ghort? Ik heb het gevonden in mijn notities.
Ja, graag.
605, 84...
Wacht. - Wat?
'Zes-nul-vijf,' dat is niet in Nevada.
Ik denk dat ik hem verwisseld heb met een andere bron.
Sorry hiervoor. Weet je wat het was?
Jim Ghort was de gozer die mij vertelde over de politiebeambten.
Ik weet niet wat ik dacht. Ik moet je laten...
Geef hen het nummer.
Deze gozer is er geweest.
Oké, Stephen, in het licht van dit alles,
hoe erg geloof je in jouw verhaal?
Is dit informeel?
Als je dat wilt.
Oké, informeel gesproken,
een aantal dingen die je naar boven bracht,
de website...
het idee dat ik altijd met deze mensen sprak via de voicemail...
ik bedoel, dat zij mij altijd opbelden...
het leek eerst niet raar, maar blijkbaar...
zijn er een paar problemen met het verhaal. Jij hebt ze aangewezen.
Een deel ervan was zo gestructureerd dat...
ik gewoon, nou...
in deze context...
Ik wil gewoon...
Ik begin steeds sterker te geloven dat ik gedupeerd ben.
En dus hangen we op,
nadat hij deze gasten een uur verhoord heeft.
Ik zeg, 'Chuck, wat is er gebeurd?
Waarom steunde je me niet?'
Hij zegt, 'Het spijt me, ik moet het tijdschrift beschermen.
Ik ben de redacteur.' - Typisch.
Hij doet echt klote. Dus ben ik genaaid.
Ja, dit is Kambiz.
Kunnen we even praten? Eindredacteurs onder elkaar?
Natuurlijk. Zeg maar.
Geheel informeel, en bijna helemaal als mensen onder elkaar?
Natuurlijk.
Jullie hebben iets ontdekt dat een ontwricht kind heeft gedaan,
maar ik snap nog niet hoe jullie het spel gaan spelen.
We zitten niet in het vak van 'ik heb je' journalisme.
Ik heb er geen belang bij om jou of 'The New Republic' voor schut te zetten.
Ik ben niet bezorgd om mezelf of het tijdschrift. Dat is eerlijk spel,
maar er is een kind hier dat eigenlijk...
gewoon ontwricht is. En niet een klein beetje.
Zijn rapportage was slordig, dat weten wij.
Maar we proberen het intern aan te pakken op dit moment,
zoals jij het ook gedaan zou hebben.
Luister, we gaan iets uitbrengen...
in de zin van, 'Een truc was uitgevoerd,
en een paar handige hackers slaagden erin een illusie te creëren.'
Ik kan jou niet vertellen wat je wel of niet moet drukken.
Jullie zijn journalisten.
Maar... datgene dat jullie publiceren kan hem schade berokkenen. Zijn carrière.
Ik begrijp het.
Als ik dezelfde fouten zou gemaakt hebben zou ik hopen,
dat mensen compassie zouden hebben met mij.
Maar...
dit betreft de branche die wij verslaan.
Wij moeten het uitbrengen.
En als we dat doen, moeten we jouw reactie krijgen.
Met al wat er gebeurd is,
hoe sterk ga je achter het verhaal staan?
Ik ben het aan het bekijken.
Het is niet zo erg. Je werd in de maling genomen door een bron.
Dat gebeurt. Ze drukken een rechtzetting en dat is het.
Het is niet dat het je carrière gaat aantasten.
Natuurlijk, als je niet zo afgeleid zou zijn door je lessen,
dan was dit misschien nooit gebeurd. - Je hebt gelijk, ik moet er mee stoppen.
Kan ik je even spreken?
Waarover?
Onder vier ogen.
We moeten naar Bethesda.
Waarvoor? - Ik wil Joe Hiert ontmoeten.
Ik heb het je al verteld, niemand weet waar hij is.
Misschien als we naar het hotel gaan waar hij Restil en Sims heeft ontmoet.
Iemand zal zich hem wel herinneren of er iets meer van weten.
Er waren daar honderden mensen.
Deze mensen van Forbes willen je pakken.
Ze zijn erg achterdochtig over sommige stukken in dat artikel.
Dat weet je. - Ja.
Maar ze gaan morgen online met hun stuk.
Als we Hiert kunnen vinden,
kan ik ze wel een dag of twee afhouden, oké?
Ik haal mijn notities. - Oké.
We gaan.
We zaten aan deze tafel.
Restil zat hier, zijn moeder zat links van hem.
Hiert... sorry, zijn moeder zat rechts van hem.
Hiert zat hier,
maar Restil wilde hem dichterbij, dus schoof hij zijn stoel naar hier.
Sims zat hier. Er zat een advocaat naast hem.
Ik vergat de naam van die vent, het staat in mijn notities.
Iemand was aan het roken aan deze tafel,
dus Restils moeder stond erop dat we een tafel verderop gingen zitten.
Die tafel daar.
De Hacker Conference was hier in de buurt, klopt dat?
Ja, het gebouw hiernaast.
Ik herinner me niet meer wat er stond. Hoeveel mensen waren aanwezig?
Het leken er honderd, misschien 200. Het staat in mijn notities.
200 mensen? Hier?
Ja, ze liepen in en uit. Ik bedoel, de meeste waren kinderen.
Dat lijkt me niet erg betrouwbaar.
Al wat ik weet is dat ik hier was.
We waren allemaal hier.
Excuseer me meneer, kan ik u helpen? - Ja, dat kunt u.
We onderzoeken een conferentie die hier enkele zondagen geleden gehouden is.
Computerhackers. Kunt u zich zoiets herinneren?
Bent u zeker dat u in het juiste gebouw bent, meneer?
Ja, dat weten we zeker. - Hoezo dan?
Het gebouw is gesloten op zondag.
Ik weet dat ik erbij was.
De conferentie was hier.
Daarom zijn de Restils maar een paar minuten gebleven, oké?
Omdat het zo'n stomme plaats was om te blijven.
Dus gingen ze dineren, met enkele van Ians hackervrienden.
Bedankt.
Hoeveel? - Wat?
Mensen bij het diner. Hoeveel?
Ongeveer tien denk ik, met mij bij.
Ian had zelfs een jas aangetrokken.
Hiert was er ook? - Ja.
Is het in de buurt? - Ja, aan de overkant van de straat.
Goed, laten we dan de straat oversteken.
Ik hou niet van de manier waarop je me behandelt Chuck.
Het lijkt alsof je zelfs niet tegen me wilt praten.
Is dit de plaats? - Ja.
Ik deed niets fout, oké? Ik deed niets fout.
Je hebt mijn notities gezien, alles stond erin.
Ik ben erin geluisd. Het spijt me. Waarom ben je zo kwaad?
Het waren tien mensen? - Ja.
Voor het diner? - Ja.
Ze zijn gesloten om drie uur op zondagen.
Ja, dat weet ik. Ze lieten ons zelfs bijna niet binnen. Oké?
Maar het was een paar minuten voor drie uur,
en Ian keek alsof hij bijna ging huilen, daarom vonden ze het goed.
Maar voor het diner? - Ga binnen en vraag het ze zelf, Chuck.
Vraag of ze een groep zouden bedienen die binnenkwam om twee voor drie...
en het antwoord zou ja zijn, want op dat uur waren we hier.
De mannen van Forbes zal dit alles ook hebben,
en ze onderzoeken de dossiers in dat kantoorgebouw.
Ze hebben bewakingscamera's en ze gaan die bekijken.
Ik heb niets fout gedaan, Chuck.
Ik zou graag willen dat je dat niet meer zegt.
Iedereen kan een fout maken.
Weet je, dit klopt niet Chuck.
Oké, ik voel me echt aangevallen.
En jij bent mijn redacteur. Je hoort me eigenlijk te steunen...
en je gelooft hun woord eerder dan dat van mij?
Je hoort mij te steunen.
Laat het uit staan.
Sorry dat ik tegen je schreeuwde daarnet.
Zet de wagen aan de kant.
Goed dan.
Er is zoveel druk geweest.
Chuck, ik had niet de intentie iemand in moeilijkheden te brengen.
Je was niet op de conferentie?
Nee.
Ik had er een beschrijving van, van zoveel bronnen.
Ik dacht dat ik het helemaal wist.
En ik wilde dat het artikel de uitstraling van een ooggetuigenverslag had,
voor de kleur... dus... ik heb gezegd dat ik daar zelf was.
En alle dingen die we zojuist tegen de Forbes mensen hebben verteld?
Het spijt me zo, Chuck.
Ik raakte in paniek.
Als je wilt dat ik zeg dat ik het allemaal verzonnen heb...
dan doe ik dat. Als het je helpt, dan zeg ik het.
Ik wil gewoon dat je me de waarheid vertelt, Steve.
Kun je dat?
Er kunnen aspecten aan de zaak zitten waar jij niet aan gedacht hebt.
Waarom verdedig je hem? - Niemand verdedigt hem, Chuck.
Natuurlijk verdedig je hem. - Hij is een kind.
Hij vervalste zijn notities, Lew. Denk daar maar eens even over na.
Weet je? Hij zette zich neer,
en hij schreef zelf een aantal nepcitaten.
en leverde ze in als bronmateriaal voor de feitencontrole.
Doet dat je niks? - Natuurlijk wel.
Hij heeft ook tegen zijn redacteur gelogen. Dat zou jou ook wat moeten doen.
Hij is duidelijk een verward, radeloos jongetje, Chuck.
Schors hem een paar maanden, maar ontsla hem niet.
Hem schorsen...
Er zijn ook politieke afwegingen waar je rekening mee moet houden,
de rest van het personeel, hoe zij over hem denken.
Dat weet ik. - Wat ik duidelijk probeer te maken is,
dat als je hem ontslaat, sommigen van hen ook vertrekken.
In dat geval weet ik nog niet of ons tijdschrift kan blijven bestaan.
Niet nu, David.
Hoe gaat het met hem? - Hij is natuurlijk ingestort.
Ik wil dat hij hier komt, Caitlin. - Daar is hij te bang voor.
Hij denkt dat je hem wilt afmaken. Hij weet dat hij verkeerd gehandeld heeft.
Dat hij het grondig verpest heeft.
De meeste spijt heeft hij van het liegen tegen jou, Chuck.
Omdat hij weet dat je het opvatte als een teken van minachting...
in plaats van een noodactie, want dat was het.
Bedenk eens onder welke druk hij staat: dit alles en zijn studie.
Hij heeft twee maanden lang bijna geen slaap gehad.
Hij is een beetje slordig geworden dus loog hij om zijn sporen te wissen.
Hij voelt zich er slecht bij.
Het gebouw dat hij beschrijft bestaat niet eens.
Hij heeft het gewoon verzonnen.
Dus?
Het is duidelijk dat hij hulp nodig heeft.
Hij heeft hulp nodig. - Haal hem nou maar.
Je mag hem niet ontslaan.
Dat overleeft hij niet.
Je begrijpt het niet, wij zijn alles wat hij heeft.
Je mag hem niet ontslaan, Chuck.
Bedankt, Lew.
Kunnen jullie ons even alleen laten?
Chuck gaat Steve niet ontslaan.
Hij schorst hem enkel voor twee jaar.
Ik denk dat ik beter ontslag neem.
Wat doe je hier?
Ik ben er geweest.
Ik bedoel, het is over met me.
Niemand neemt me meer aan, toch?
Ik ben slordig geweest door mijn bronnen zonder meer te geloven...
en er daarna over te liegen.
Tegen Chuck, de man die me vanaf het begin haatte.
Ik weet zeker dat het niet persoonlijk bedoeld is.
Niet?
Chuck houdt in zijn hoofd een lijst bij van...
iedereen die een 'Michael Kelly' figuur is.
Een paar keer...
heb ik dingen gezegd die ik niet had moeten zeggen...
over jou.
Daar boet ik nu voor.
Daarom is hij er zo op gebrand om mij de grond in te boren.
Eerlijk gezegd, staat hij in zijn recht.
Wat je gedaan hebt zijn redenen tot ontslag.
Ik zeg toch niet dat dat niet zo is.
Ik heb verschrikkelijke dingen gedaan.
Geloof me, Michael, daar gaat het Chuck niet om.
Het gaat om mijn loyaliteit aan jou waar hij me voor straft.
Ik ben een vreselijke stomkop.
Wie gaat me nu inhuren?
Ik moet je iets vragen.
Heb je ooit een artikel verzonnen toen ik je baas was?
Heb je ooit tegen mij gelogen?
Dat 'Jonge Conservatieven' stuk, de miniflessen?
Was dat waar?
Hallo. - Chuck, het is David Bach.
Het spijt me om je 's nachts te storen, maar het leek belangrijk.
Het is in orde. Is er een probleem?
Dat weet ik niet.
Ik heb net Stephen aan de telefoon gehad.
Hij klinkt verschrikkelijk.
Heb je hem geschorst, Chuck?
David, wat is het probleem?
Hij vroeg me of ik hem vanavond naar Dulles toe kon brengen.
Hij zei dat hij niet wist of hij veilig was als hij zelf zou rijden.
Het leek me beter om je dat mee te delen.
Zei hij waar hij heen ging?
Ja, hij zei dat hij een tijdje bij zijn familie zou verblijven.
Dat kunnen maar één of twee plaatsen zijn.
Zijn ouders wonen in Highland Park, toch?
Ja. Of zijn broer, die woont in Palo Alto.
Sorry? - Zijn broer, op Stanford.
Chuck?
Je hebt je broer zich voor laten doen als George Sims.
Wat?
De nepopname van Jukt Micronics?
Het is een nummer van Palo Alto.
Je broer is een student op Stanford. Je hebt hem zich voor laten doen als Sims.
Nee, Sims bestaat echt.
Ik heb hem al zo vaak gesproken. Mijn broer en ik spreken elkaar niet.
Hou op. Je hebt Sims en een website verzonnen...
Je hebt al die voicemails verzonnen. - Je snapt het niet, Chuck.
Je zit er helemaal naast.
Het is allemaal onzin. Ik kan het nagaan. Alles wijst naar jou.
Ik weet niet waar je het over hebt. Al die personen bestaan echt.
Is dat zo? - Ja.
Kijk me aan.
En zeg dat nog eens.
Al die personen bestaan echt.
Ik wil dat je weggaat.
Ik wil dat je weggaat...
en je mag niets meenemen.
Er zijn nog een paar bestanden die ik op schijf moet zetten, oké?
Nee. - Ze zijn van mij. Persoonlijke dingen.
Dat kan me niets schelen.
Dat weet ik.
Mag ik tenminste mijn computer uitzetten? - Afblijven.
Ik ben bezig met een bestand, Chuck. - Ga weg bij het bureau.
Verdomme. - Afblijven of ik bel de beveiliging.
Jezus Christus. - Begrepen?
Mag ik mijn Rolodex meenemen?
Mag ik mijn wetboeken meenemen?
Natuurlijk.
Maar ik moet wel je beveiligingspas hebben.
Ik ben geen crimineel, Chuck.
Ik ben geen crimineel. - Ik heb je wel gehoord.
Ik zei dat het me speet.
Weet ik.
Maar je moet gaan.
Beurshandelaren hebben doorgaans niet veel tijd om te lummelen.
En het Wall Street investeringsbureau, RVL,
brengt haar beroepsethiek naar een specifieke...
Een investeerder is bezig met het testen van een mobiel urinoir...
dat normaal gebruikt wordt door politie op surveillance.
Een paar dagen nadat Mike Tyson werd gediskwalificeerd...
voor het bijten van Evander Holyfield,
heb ik een stuk of zes talkshows mijn diensten als bijtexpert aangeboden.
Ik ben iemand die weet...
De minibar is open, en lege kleine drankflessen...
liggen verspreid over het tapijt.
Op de maandelijkse bijeenkomst...
van 'De Commissie voor het Herstellen van het Presidentschap naar Grootsheid.'
'Patriottische voorspellers krijgen het moeilijk...
om de grote merchandisingwinsten tegen te houden...'
Dat gesprek met George sims?
Dat was...
De stem die je hoorde over de telefoon,
dat was mijn broertje. Het spijt me.
Er bestaat echt een George Sims.
Ik heb hem heel vaak gesproken.
Hij wilde me niet meer spreken.
Vanwege het artikel.
Hij was er enorm kwaad over. Ik wist niet wat te doen.
En de mensen van Forbes zetten me erg onder druk.
En jij was zo kwaad.
Ik dacht dat als iedereen me één dag met rust zou laten...
ik voldoende tijd zou hebben om hem te vinden.
Dat begrijp je toch wel?
Je bent ontslagen, Steve.
Je bent ontslagen. Je bent je baan kwijt.
Dat kun je niet...
Kun je me alsjeblieft naar het vliegveld brengen?
Alsjeblieft?
Je hoeft niet met me te praten als je dat niet wilt.
Dat geeft niet.
Ik kan nu niet alleen zijn.
Begrijp je? Ik...
Ik ben bang voor wat ik ga doen.
Zelf kan ik er niet komen.
Ik ga nergens heen met jou.
Als je vindt dat je een gevaar bent voor jezelf...
mag je even gaan zitten tot je je kalm genoeg voelt om te gaan.
Maar ik ga nergens heen met je.
Maar ik ben bang dat ik...
dat ik iets ga doen.
Heb je me wel gehoord?
Het raakt me diep.
Hou op met drammen, Steve. Het is voorbij.
'Spring Breakdown' 'De Jungle'
'Een Mooie Puinhoop' 'Na de Val'
'De Roddeltante' 'Goedkope Kostuums'
'Eruit Geschopt' 'Geen Gratis Lancering'
'Verklikt' 'De Toestand van de Natuur'
'Gedwongen loop' 'Doorweekt' 'Samenzweerders'
'Hulde aan Greenspan' 'Monica Misleid'
'Hackershemel'
Wat heb je Steve in godsnaam aangedaan?
Hij belde me hysterisch op. Ik vroeg hem wat er mis was.
Hij zei dat ik dat aan jou moest vragen. - Ik heb hem ontslagen.
Niet geschorst, ontslagen.
Deze gebeurtenis stond niet op zichzelf.
Hij heeft minstens twaalf van zulke artikelen gemaakt.
We moeten ze samen controleren. Allemaal.
Hij heeft me zelf verteld dat 'Hackershemel' de enige was.
Als je hem niet zou kennen, als hij iemand was waar je een artikel over schrijft...
stel je eens voor dat diegene je vertelde dat hij 'het maar één keer heeft gedaan.'
Zou je dat geloven?
Natuurlijk niet, je zou het onderzoeken en hem met bewijs overladen.
En je zou je aangevallen voelen als iemand je vertelde dat niet te doen.
Elk van die stukken is door de feitencontrole geweest.
'Hackershemel' ook.
Je bent een goede verslaggeefster.
Je bent altijd een slimme, doortastende verslaggever geweest. Waarom nu niet?
Omdat wat je me vertelt niet mogelijk is, Chuck.
Ga naar boven.
Lees ze nog een keer. - Dit is onzin.
Zorg ervoor dat je helemaal terug gaat naar het begin,
want de helft van die artikelen werd gecontroleerd toen Mike hier nog was.
Dat is er dus aan de hand. Natuurlijk.
Wat ga je doen, Chuck, ons één voor één neerschieten?
Iedereen die loyaal was tegenover Mike, zodat je personeel hebt dat van jou is?
Wil je zo'n tijdschrift leiden?
Als dit uitlekt, is er helemaal geen tijdschrift meer.
Als je Mike hierbij wilt betrekken, ga gerust je gang.
Het zal me worst wezen. Je kunt een hekel aan me hebben,
je kunt me haten, maar komende maandag...
zullen we ons moeten verantwoorden voor wat we hier hebben laten gebeuren.
We zullen ons allemaal moeten verontschuldigen.
Snap je niet hoeveel problemen we gaan krijgen?
Iedere concurrent zal zich erop storten.
Dat is hun goed recht, want we hebben het verpest, Caitlin.
Hij vertelde ons leugen na leugen...
en we hebben ze als feiten gedrukt.
Alleen omdat we hem vermakelijk vonden.
Het is niet goed te praten.
Begrijp je dat niet?
Is iedereen er?
Je weet wat dit had kunnen voorkomen, nietwaar?
Nee. Wat dan?
Plaatjes.
Hoe kun je personen verzinnen...
als alles waar je over schrijft gefotografeerd moet worden?
Weet je, Stephen,
als je zou willen, kun je deze kinderen een enorm plezier doen.
Je zou een dezer dagen iets saais kunnen schrijven.
Ze een beetje minder geven om naar toe te leven.
Dat kan ik wel.
We willen niet dat een stel tieners maagzweren krijgen, toch?
Goedemorgen.
Dit is grappig...
omdat ik dacht dat ik alles aan jullie moest gaan uitleggen.
Wat vinden jullie van hem?
Bedankt.
We hebben alle stukken doorgelezen,
de hele afdeling, en we hebben een lijst gemaakt met de stukken...
waarvan we de feiten en bronnen niet onafhankelijk konden nagaan.
Ik weet dat je onschuldig pleit,
maar ik wil dat je een paar titels voor me bevestigt.
We zijn niet klaar om iets te bevestigen of te ontkennen.
Wat ik ga doen is het volgende:
Ik ga een lijst voorlezen met verdachte titels. Eén voor één.
Als je bezwaar hebt tegen een bepaalde titel,
zullen we die nogmaals controleren in de hoop hem van de lijst te halen.
Als je zwijgt, dan gaan we ervan uit dat het stuk verzonnen is...
hetzij gedeeltelijk hetzij volledig, en zal het op de lijst blijven.
Is dat voor iedereen duidelijk?
'Gevaarlijk Voor Je Geestelijk Welzijn'
Dat betekent dat het blijft staan op de lijst met verdachte stukken.
Vervalste stukken.
Dat begrijpen we. Kunnen we verder gaan?
'Heilig Trio'
'Mogelijke Clausule?'
'Waag het niet'
'De Spring Breakdown'
'De Toestand van de natuur'
'De gekken zijn zo gek nog niet'
'Na de Val...'
Je moet weten voor wie je schrijft...
en je moet weten waar je goed in bent.
Ik leg vast wat mensen doen.
Ik zoek uit wat hen drijft, wat hen bang maakt...
en dat schrijf ik op.
Op die manier vertellen zij het verhaal.
En weet je wat?
Zulke artikelen kunnen ook prijzen winnen.
Adam Penenbergs artikel kwam online op 10 mei 1998.
Het artikel werd geprezen als een doorbraak in internetjournalistiek.
In juni, bood The New Republic aan zijn lezers haar excuses aan...
waarin het toegaf dat 27 van de 41 stukken die Stephen Glass voor hen...
had geschreven, geheel of gedeeltelijk verzonnen waren.
Michael Kelly werd later redacteur van The Atlantic Monthly.
In april 2003 kwam hij om tijdens het verslaan van de Operatie Iraakse Vrijheid.
Stephen Glass studeerde af aan Georgetown Law School en woont nu in New York.
In mei 2003 publiceerde hij zijn eerste roman, 'The Fabulist'...
over een ambitieuze journalist die verhalen en personages verzint...
om zo carrière te maken.
Chuck Lane schrijft nu voor de Washington Post.
--- vertaald door www.vertaalsysteem.nl --- Gesynchroniseerd door ViPER
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)